|
Hoe is het toch mogelijk dat, als ik in Breda gezellig een biertje wil gaan drinken in de kroeg waar dat gewend ben, ik de volgende dag al mijn kleren in de was moet gooien ? Dat ik naar adem snak vanwege de drukte binnen is iets waar ik voor kies. Dat ik de nicotine walmen in moet ademen van een minderheid die lak heeft aan de Nederlandse wet accepteer ik echter niet.
Roken is een hele oude en vooral rare gewoonte. Op geen enkel ander vlak is het acceptabel dat je moedwillig een ander zijn ruimte -om over gezondheid nog maar niet te spreken- ontneemt, omdat je zelf behoefte hebt om iets te doen. Het is vergelijkbaar met iemand die in de trein een ghettoblaster uit zijn tas haalt, het volume opendraait en die vervolgens tegen jouw hoofd aandrukt. Dat vinden we in Nederland allemaal heel asociaal !
Rokers schieten volkomen in de stress als iemand hun sigaretjes af wil pakken. Dat zij hun eigen gezondheid willen vergallen vind ik geen probleem: dat doe ik zelf ook geregeld. En graag. Maar ik trek toch echt de grens bij het lastigvallen van andere mensen die nergens om gevraagd hebben. Rokers zien zichzelf graag als een uitstervend en gezellig ras. Zij zijn onmisbaar wanneer iemand ergens graag een gezellige sfeer wil creëren. Zonder hen gaat het feest ook niet door: dan wordt het met zijn allen chagrijnig verse lucht staan happen. Niemand die in een rookloze kroeg een gezellig gesprek kan beginnen met zijn buurman, die zojuist per ongeluk zijn brandende sigaret in jouw onderarm drukte. Dat zijn gemiste kansen, ik realiseer me dat ! Stoppen met roken is geen reële gedachte. Wij kunnen daar niet over meepraten omdat we niet weten hoe fijn het is om te roken. Mensen die vinden dat anderen moeten stoppen met roken stappen zomaar de levensruimte van de rokers binnen. Dat wordt door rokers niet op prijs gesteld; die doen dat immers ook niet bij jou.
De laatste keer dat ik het gecheckt heb, leefden wij in Nederland in een democratie. Dat wil zeggen dat we eens in de vier jaar naar de stembus mogen om een meerderheid mogelijk te maken die ons vervolgens vier jaar mag besturen. Doorgaans is die meerderheid meer dan in staat om ons te vertellen wat we well en vooral ook niet mogen doen. Iedereen zal het met me eens zijn dat iedere geciviliseerde samenleving wetten nodig heeft, zelfs al zitten we er persoonlijk niet altijd op te wachten. Zo besloot de overheid een tijdje geleden dat er niet meer gerookt mag worden in horeca gelegenheden. En als je een wet maakt, dan hoor je die natuurlijk uit uit te voeren. Dachten wij.
Alarmfase één na het invoeren van deze rookwet. Code oranje/rood/lichtpaars. Alsof je een kleuter zijn rammelaar afpakt. De grap is, dat al het gesputter en gepruttel afkomstig is van een minderheid. Deze minderheid heeft het jarenlang zo weten te draaien dat wij -de meerderheid dus- ons dienden aan te passen aan de minderheid. Dus gooide je twee keer per weekend je kleren in de was, had je nog grotere koppijn dan je al had van al die alcohol en stond je de hele avond die gore put lucht in te ademen. Ik wil het argument van meeroken en longziektes hier niet gebruiken, want rokers zullen als het nodig is nog ontkennen dat er rook uit een sigaret komt. Maar hey, gelukkig hebben we de overheid. Die wetten namens ons maakt en naleeft. Vreemd genoeg bestaat boven omschreven situatie anno 2010 nog steeds. Heb ik even iets gemist ? De overheid gedraagt zich als een blinde en doofstomme angsthaas. Dan denk ik: was dat maar vaker zo, want dan wist ik ook nog wel een stuk of dertig wetten waar IK me dan weer niet aan wil houden. Van de pot gerukt, noemen we dat in goed Nederlands.
Uiteraard is het gewoonweg asociaal dat rokers hun sigaretten opsteken in een openbare gelegenheid. Zelfs als er niemand het lef heeft hen daar op aan te spreken. Ik neem het mensen die een horeca etablissement runnen wel degelijk kwalijk dat ze net doen alsof hun kroeg leeg staat wanneer niemand rookt. In de tijd dat het rookverbod nog wél werd nageleefd bleek wel dat gezelligheid zonder stank ook gewaardeerd wordt. En wat als je dan wat klanten kwijtraakt. Dat heet ondernemen: wees inventief, maar ga niet lopen huilen. Wanneer je er niet in slaagt genoeg klanten in je rookvrije etablissement te verzamelen om uit de rode cijfers te blijven, dan moet je iets anders gaan doen (het heet "marktwerking". Het is niet altijd lente en feest in kapitalismeland, welcome to the real world. Wat mij betreft net zo stupide als denken dat aandelen altijd geld opleveren, en als ze dat niet doen verontwaardigd naar de rechter stappen). Als mensen vinden dat ze zich niet aan de wet moeten houden, moeten ze ook niet de politie bellen wanneer een onbekende besluit dat hij na sluitingstijd de hele drankvoorraad mee naar huis wil nemen. Er zijn genoeg landen waar de overheid geen reet te vertellen heeft ! Dus kroegbazen van Nederland, koop een ticket naar Sierra Leone en ik garandeer je dat de overheid je nooit meer lastig zal vallen met iets lulligs als een rookverbod. Of misschien dat de overheid nog ietsje strenger kan toezien op naleving van hun eigen wetten. Zodat ik weer frisruikend en vrolijk ademend mijn biertje kan drinken. Maar vooral zodat ik weer kan gaan slapen in de wetenschap dat een wet een wet is.
|
